سولیس عاشق محیط زیست!

سولیس عاشق محیط زیست!

سولیس عاشق محیط زیست
 
سولیس(Solace) با بهره گیری از آخرین استانداردهای روز دنیا در حوزه محیط زیست، تلاش دارد تا به عنوان یک برند بین المللی در کلاس جهانی، قدم های مؤثری را در جهت شناسایی پیامدهای مستقیم و غیر مستقیم فعالیت های خود بر محیط زیست یا همان ردپای زیستی(Ecological Footprint)، برداشته و در جهت کمینه کردن آن حرکت کند. چشم انداز ما کاهش پیامدهای زیست محیطی ناشی از تولید و مصرف محصولات سولیس به گونه ای است که پسماندهای مربوط به مصرف آنها به طور طبیعی بازیافت شده و مواد و انرژی حاصل از بازیافت آن ها به طور کامل مورد استفاده مجدد قرار گیرد.

اولویت های سولیس

  1. حرکت به سوی تحقیق، توسعه و تولید محصولات بدون آلایندگی (Zero Emission)
  2. تولید محصولات سولیس به گونه ای که پسماندهای مربوط به مصرف آنها به طور طبیعی بازیافت شود.
  3. محاسبه و کمینه کردن میزان ردپای  زیستی
  4. کمینه نمودن میزان استفاده از منابع طبیعی جدید
  5. ارتقاء مدیریت محیط زیستی

مکان یابی سبز(Green Selection)

ارزیابی اثرات محیط زیستی (EIA) (Environmental Impact Assessment)، روشی است که در آن اثرات ناشی از انجام یک پروژه یا عملیات آن بر محیط زیست بررسی و پیش بینی می گردد تا در هنگام انجام پروژه، با توجه به شناخت وضعیت موجود و نوع اثرات، عملیات به صورتی انجام پذیرد تا کمترین اثر بر محیط زیست وارد گردد. در ایران نیز برای ارزیابی آثار محیط زیستی برخی از طرح های (پروژه های) صنعتی و عمرانی الزام قانونی وجود دارد. در واقع ارزیابی آثار محیط زیستی برای جلوگیری از اثر منفی طرح (پروژه) بر محیط زیست و کاهش هزینه ها است. در ارزیابی آثار محیط زیستی، آثار طرح (پروژه) بر محیط زیست پیش بینی می شود تا از آسیب به محیط زیست جلوگیری شود یا به کمک اقدامهایی برای اصلاح و کاهش آثار منفی طرح (پروژه) اقدام شود.

در این روش، با انجام مطالعات و شناختی که کارشناسان از وضعیت موجود محیط و فرآیندهای پروژه در مراحل ساخت و بهره برداری به دست می آورند، اثرات فاکتورهای عملیاتی را بر فاکتورهای محیط زیستی در مراحل مختلف شناسایی و راه کارهایی را برای کاهش اثرات فوق پیشنهاد می نمایند.

از دیگر مزایای ارزیابی اثرات محیط زیستی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

  • حمایت از توسعه پایدار
  • افزایش اعتبار برند در سطوح بین المللی
  • اعطای قدرت اجرایی به قوانین و مقررات

تولید سبز(Green Production)

فرایندی که در مدت زمان تولید محصولات و خدمات، کمترین پیامد را نسبت به محیط زیست دارند. برای دستیابی به چنین فرایندی لازم است موارد ذیل رعایت گردد:

سولیس عاشق محیط زیست!

سولیس عاشق محیط زیست!

  • رعایت الزامات و قوانین محیط زیستی و کمک به اجرای آنها
  • پایش مستمر، حفاظت در برابر آلودگی و زدودن آلودگی های موجود از طریق راه اندازی سیستم تصفیه فاضلاب و استفاده از سیستم آنلاین مرتبط، اندازه گیری های سه ماهه استک ها و بویلرهای سالن های تولیدی، رعایت استاندارد هوای پاک و نیز استفاده از استانداردهای بین المللی همانند خانواده ایزو ۱۴۰۰۰
  • کاهش انتشار گاز کربن، آلودگی و کمترین ضایعات، زیست تخریب پذیرند (ردپای جمعی کربن)
  • افزایش بهره وری انرژی و مصرف بهینه منابع پایه یا کاهش مصرف منابع با استفاده از استانداردهای بین المللی همانند ایزو ۵۰۰۰۱
  • دستیابی به فناوری های سازگار با محیط زیست (گسترش تحقیقات علمی سبز و کاربردی)

زنجیره تامین سبز(Green Supply Chain)

مدیریت زنجیره تأمین سبز، یکپارچه کننده مدیریت زنجیره تأمین با الزامات محیط زیستی در تمام مراحل طراحی محصول، انتخاب و تأمین مواد اولیه، تولید و ساخت، فرایندهای توزیع و انتقال، تحویل به مشتری و بالاخره پس از مصرف، مدیریت بازیافت و مصرف مجدد به منظور بیشینه کردن میزان بهره وری مصرف انرژی و منابع همراه با بهبود عملکرد کل زنجیره تأمین است. اغلب تصور می کنند زنجیره تأمین سبز یعنی کاهش یا استفاده نکردن از مواد مضر شیمیایی، که این تصور کاملا غلط بوده چرا که زنجیره پا را فراتر از این مرحله گذاشته و تمام بخش های یک سازمان را مد نظر قرار می دهد. در واقع زنجیره تأمین سبز حاصل پیوند اهداف اقتصادی با اهداف محیط زیستی سازمان می باشد.

مدیریت پسماند(Waste Management)

مدیریت پسماند به معنای فراهم نمودن امکاناتی به جهت کاهش تولید پسماندها ازطریق الگوی صحیح مصرف و تفکیک آن ها در مبدأ از طریق آموزش می باشد.

استراتژی مدیریت پسماند شامل مراحل ذیل است:
اجتناب از تولید پسماند (Avoid)، کاهش تولید پسماند (Reduce)، استفاده مجدد از پسماند (Reuse)، تفکیک و بازیافت پسماند (Recycle)، بازیابی و استحصال پسماند (Recover)